Marijke & John – Relatie in gevaar

Marijke houdt veel van haar kinderen. Bij haar komen ze altijd op de eerste plaats, ze doet er alles aan dat het ze aan zo weinig mogelijk ontbreekt. Het gaat echter minder goed met haar relatie; John en Marijke irriteren zich steeds sneller aan elkaar, seks hadden ze 7 maanden geleden voor het laatst.

John heeft behoefte aan meer aandacht van zijn vrouw. Hij vindt eigenlijk dat ze te veel tijd en aandacht voor de kinderen heeft en dat ze te weinig tijd voor elkaar hebben. De kinderen worden groter en hij ziet hun behoefte aan zelfstandigheid groeien. Waarom geeft ze de kinderen niet de ruimte om wat onafhankelijker te worden?

Marijke vindt John egoïstisch. Hij houdt vast minder van de kinderen dan van zichzelf.

Janet & Tom – Een nieuw gezin

Janet en Tom hadden de perfecte relatie. Toen kwam de dag dat Janet zwanger raakte, hun droom kwam uit. Ze deelden een enorme blijdschap en keken uit naar de start van hun eigen gezinnetje. Gedurende haar zwangerschap versterkte hun gevoel van verbondenheid alleen maar.

Toen kwam de baby. Ineens was hun leven niet meer zo perfect als dat ze dachten, de baby vroeg erg veel aandacht. Er was nog maar weinig tijd voor elkaar over. Met het opgroeien van hun kindje, groeiden ook de verantwoordelijkheden. Janet en Tom raakten verder van elkaar verwijderd. Er was te weinig tijd voor elkaar. Tom werkte lange dagen om financieel voor het gezin te zorgen en Janet werkte parttime zodat ze de zorg voor hun kindje kon combineren met werk. Aan het einde van de dag waren ze beiden te moe en kribbig, om nog – met aandacht – tijd met elkaar door te brengen.

Tom was opgevoed met het idee, dat het tonen van gevoelens niet ok was, en dat je hiermee gekwetst kan worden. Hij was niet opgegroeid met delen wat er in hem omging. Tom wist dan ook niet, hoe hij Janet kon vertellen dat hij haar aandacht echt mistte. Hij begon met een buitenechtelijke relatie. Janet kwam achter de affaire en kon het niet geloven; hoe kon hij dit doen? John probeerde uit te leggen dat het voor hem niets betekende en hij dit alleen had gedaan omdat ze geen tijd voor elkaar hadden. Hij leek weinig spijt te hebben. Hoe kon Janet deze ontrouw begrijpen? Ze werkte immers net zo hard als hij. Hun relatie stond op de tocht.*

Dus, wie komt op de eerste plaats in je relatie?

Mijn werk met koppels brengt soortgelijke situaties vaak met zich mee. De vraag wie er op de eerste plaats komt of wie er voorgaat, komt vaak al snel ter sprake. Partner? Ikzelf? Kind? Voor veel ouders is het automatische antwoord al snel ‘de kinderen gaan voor’. Er zijn echter verschillende visies hierover.

Onderzoek toont aan, dat als het niet goed met jou gaat, dit ook z’n weerslag heeft op je kinderen en op je relatie. Dat houdt niet in dat je eigen belang altijd voorop staat, maar wel dat je jezelf niet hoeft weg te cijferen. Dus jezelf dan maar prioriteit geven? Zo simpel is het niet; het vinden van een juiste balans is de sleutel, het mag niet ten koste gaan van het welzijn van je naasten. Het vinden van die balans, hangt af van je eigen unieke situatie, je karakter, je eigen waardensysteem en de weerbaarheid van je relatie.

Ga maar eens bij jezelf na – of én hoe – je jezelf prioriteit geeft. Een voorbeeld is, dat je tijd en aandacht voor jezelf reserveert. Het inlassen van me-time, of tijd voor jezelf, is bewezen effectief voor gevoelens van geluk. Het probleem is vaak dat we te druk zijn met het proberen in te vullen van allerhande verantwoordelijkheden, maar ook met zorgen voor een ander. Bewuste tijd voor jezelf hebben, is belangrijk om energie op te laden en even stil te staan bij hoe het echt met je gaat, te reflecteren en uit de sneltrein van de – soms vermeende – verantwoordelijkheden te stappen. Het helpt ook, om je identiteit en individualiteit niet uit het oog te verliezen. In onze huidige maatschappij waarbij een steeds groter gevoel van geluk nagestreefd wordt, een onontbeerlijk inzicht.

Tijd voor elkaar staat ook niet altijd hoog op het lijstje, want je relatie heb je immers al. Hier actief moeite voor doen – zonder dat er brand is – komt zelden op de eerste plaats. Het verlangen naar tijd voor jezelf, naar tijd voor elkaar, is er echter wel. Aandacht doet groeien, in relaties kun je dat merken aan je gevoel van verbondenheid bijvoorbeeld.

De meeste vrouwen die ik ken, plaatsen hun kinderen hoger op de prioriteitenlijst dan hun partner, en ook hoger dan zichzelf. Ze zullen dit niet altijd delen met partner, het is echter wel zo. Zoals Marijke zei; ‘de liefde voor mijn kinderen is onvoorwaardelijk, de liefde voor mij partner is niet vanzelfsprekend. Ik hou van mijn kinderen ongeacht wie ze zijn, ik hou van mijn partner om wie hij is. En de liefde voor mezelf? Tja, daar denk ik niet eens over na.’

 Kinderen op de eerste plaats zetten brengt risico’s met zich mee; de relatie krijgt te weinig aandacht en raakt in de sleur, tijd voor zelfontplooiing ontbreekt terwijl het de kinderen aan niets ontbreekt. Dat kan leiden tot gevoelens van wroeging en vervreemding. De vraag is ook, wie je daar een plezier mee doet. Het is een biologische reactie bij ouders, om zorg voor hun kinderen een belangrijke rol te geven. Echter, eenzijdige focussen op kinderen kan leiden tot laat zelfstandig worden, lang afhankelijk blijven en weinig tolerantie vermogen opbouwen. Ingrediënten die niet ten goede komen van gevoelens van geluk.

Tips voor de juiste prioriteit in je relatie

De hoeveelheid tijd voor elkaar is belangrijk, maar het gaat erom op welke manier je tijd voor elkaar invult!

  •         Jij; maak tijd voor jezelf. Reserveer me-time – gezond gedoseerd – voor echte aandacht voor jou. Hoe je die invult, hangt af van je eigen mogelijkheden en voorkeuren. Dingen voor jezelf doen of juist nietsdoen, tijd voor zelfreflectie en even afstand nemen van iedereen die iets van je wil, of van dingen die je moet. Hiermee laad je je batterijen op en krijg je er energie bij. Je kunt stress symptomen bij jezelf vroeger signaleren in plaats van er achteraf op te reageren.

 

  •         Jullie; maak tijd voor elkaar. Zorg voor aandacht voor elkaar. Je kunt tijd maken voor elkaar, dat is niet hetzelfde als bewust samenzijn. Met oprechte aandacht voor elkaar is het de bedoeling dat je echt hoort wat de ander zegt, en visa versa; dat je je gehoord voelt door je partner. Probeer eens door echt oogcontact te maken en de ander écht te zien. Raak elkaar aan en voel eens wat het met je doet en kijk eens of je kunt waarnemen, wat het met de ander doet.

 

  •         Jullie; stem af op elkaar. Leer je verplaatsen in de ander. Communiceer je behoeftes op een liefdevolle manier door te delen hoe je je echt voelt; geef bijvoorbeeld aan als er me-time nodig is. Dit vraagt om een zekere mate van vertrouwen, waardoor je leert, kwetsbaarheden te delen, zonder angst voor afwijzing. Zo creëer je openheid die weer leidt tot veiligheid in je relatie. Door op elkaar af te stemmen leer je van ‘mij’ naar ‘wij’ te bewegen. Voor kinderen ook een heel goed voorbeeld.

 

  •         Kinderen; vorm een team. Zorg goed voor je kinderen, maar hou voor ogen dat je als ouders, samen een team vormt. In een gezin moet een duidelijke hiërarchie zijn. Een gezin bestaat uit systemen; het ouderlijk subsysteem is het belangrijkst en hoort aan de top. Zo leren kinderen welke rol ze innemen binnen het gezin en kunnen ze groeien vanuit hun kind-positie. Dit maakt het een mooie cirkel, samen met het hele gezin, waarbij ouders – als team – het gezag hebben. 

Als je je verbondenheid wil versterken zijn de Time For Each Other programma’s een mooie manier om dat aan te gaan. Deze programma’s zijn versneld en door de hoge mate van intensiviteit kan je relatie verbeteren binnen dagen en niet maanden, zoals bij reguliere relatietherapie. Ik ben een geregistreerde BIG psychotherapeut en NVRG relatietherapeut die goed beseft dat er meer nodig is dan alleen liefde, voor een sterke relatie.  Time For Each Other bestaat uit een programma aanbod dat is ontwikkeld na veel onderzoek en na honderden uren werken met koppels en gezinnen.